arrow_drop_up arrow_drop_down
Angstvrij na kanker: Elles van Dinteren legt uit hoe zonder angst door het leven kan na kanker
9 november 2020 

Angstvrij na kanker: Elles van Dinteren legt uit hoe zonder angst door het leven kan na kanker

Elles van Dinteren is therapeut en coach voor mensen met maar vooral ná kanker om van hun angst af te komen. Samen spreken we over emotie bij kanker, een alternatief pad kiezen en de mogelijkheden die er allemaal zijn rondom kanker.  “Wij zijn geneigd alles maar aan te horen. Zeker als je in dat helingsproces zit, eigenlijk is er een soort gelatenheid die over je heen komt en laat je gebeuren wat er gebeuren gaat. Maar probeer je stem terug te vinden.”

Ze begeleidt dus kankerpatiënten om beter om te gaan met angst en onzekerheid rondom kanker. En dan met name de angst als je al schoon verklaard bent. Dan kan je dingen opwekken als: Komt het terug? Wat als het toch mis gaat? Plus de angst die komt kijken bij de vervolg check ups. Elles komt haar kennis en ervaring delen en biedt enkele concrete handvatten aan zodat jij stappen kunt zetten om de angst rondom kanker en na kanker te kunnen hervormen. Ik heb het genoegen om dat ik Elles kon spreken over hoe je angstvrij kan worden en zijn na kanker. Lees, beluister of bekijk hieronder het interview met Elles van Dinteren! 

Om het verhaal van Elles van Dinteren over een angstvrij leven na kanker het beste mee te krijgen, is het aan te raden om de YouTube-video te bekijken

Of je kan hieronder de audio beluisteren! 

Jeanet:

Elles, van harte welkom! Wil jij je zelf kort voorstellen en je ervaringen rondom kanker delen?

Elles:

Mijn naam is Elles van Dinteren, ik heb een eigen bedrijf dat heet: Angstvrij na kanker. Ik ben eigenlijk een coach en therapeut vooral op het mentale gedeelte. Ik zelf heb een aantal jaren geleden borstkanker gehad. Wat mij in dat hele traject bij mijzelf is opgevallen dat op het moment dat kanker bij mij werd geconstateerd dat ik eigenlijk in een roller coaster terecht kwam. 

Eigenlijk liet ik me maar begeleiden door het zogenaamde advies wat iedereen had voor mij over wat ik het beste kon doen, maar zelf was ik eigenlijk helemaal lamgeslagen. Als ik nu achteraf kijk was dat eigenlijk een fase die ik heel graag anders had willen zien. Ik had meer vanuit mijzelf beslissingen willen nemen beter kunnen begrijpen. Dat ontbrak er in mijn tijd zeer zeker aan. Nu moet ik wel zeggen dat ik mij dat liet overkomen natuurlijk, ik bedoel je bent altijd zelf verantwoordelijk voor de daden die je doet. Ik heb daar vast en zeker parten bij gespeeld. Maar goed, door schade en schande ben ik wijs geworden. Dus ja, dat is een aspect wat ik later dacht; o, weet je ik ben niet de enige die daarmee kampt, met deze problematiek, en daarom ben ik eigenlijk in dat traject gekomen. Om mensen te begeleiden die borstkanker hebben gehad of nog in die fase zitten. Om hun daarin te helpen, maar vooral bij die angsten. Want die angsten zijn verschrikkelijk, die nekken je enorm.

Jeanet:

Heel mooi om daarbij te kunnen begeleiden. We hadden er in ons eerste gesprek over, dat staat hier iets los van, jouw eigen ervaring over hoe jij het reguliere en het alternatieve ervaarde. Waarbij ik volgens mij iets vertelde van: Wat ik voornamelijk merk is dat vanuit het reguliere vaak dat er angst gezaaid wordt, zoals “Het is of dit of helemaal niks” of dat ze stoppen met begeleiden en dat alternatief eigenlijk alles omarmt en zegt: laten we alles erbij pakken. Nu had jij daar juist een ander ervaring mee die ik heel graag wil laten vertellen omdat ik denk dat mensen hun blik wat kan verbreden dat het ook op een andere manier kan.

Elles:

Bij mij was dus borstkanker geconstateerd. Het was een plek van 7 x 4 in fase 3, dus dat is best wel heel heftig. Ik ben de reguliere geneeswijze gewoon in getrokken. Zelf op dat moment ook niet bedacht dat er toevallig ook iets anders aan de hand zou zijn of kunnen zijn en wat er gebeurde is het volgende. Ik werd ontzettend ziek van de bestralingen. Dus ik dacht ‘Jeetje, als ik bij deze bestralingen al zo ziek wordt, hoe moet dat dan als ik chemo moet doen? En dan na die chemo nog eens hormoonpillen gaan slikken? Ik dacht; dat overleef ik gewoon niet. 

Toen heb ik besloten na heel veel denken en proberen uit de omgeving steun te krijgen, wat ik jammer genoeg niet echt had- maar dat doet er even niet toe, heb ik besloten om de reguliere geneeskunde vaarwel te zeggen. Echt de stap te maken naar natuurgeneeskunde ofwel de holistische kijk en het genezingsproces. Mij is toen iets overkomen en daar ben ik zo ontzettend dankbaar voor. De reguliere geneeskunde heb ik vaarwel gezegd, dus in principe zou dat betekenen dat ik geen bestralingen, chemo en hormoonpillen meer zou krijgen. Maar de chirurg en de mamazuster die zeiden: “Alsjeblieft, kom terug doe je checkmomenten. Zodat we kunnen blijven monitoren en dat we dat hele helingsproces van jou, wat je besloten hebt om te gaan doen, dat we daar zijdelings met mee kunnen kijken.” Om je de waarheid te zeggen: ik was daar zo blij van. Want je kan wel een alternatief pad pakken of een holistische geneeskunde volgen. Toch blijf je, op wat een beetje op gevoel gebaseerd is, je verstand gebruiken deze blijft altijd meewerken. Je vraagt je altijd af; doe ik dit wel goed? Is het wel oké? Of ‘Ojee, nu heb ik dat wel besloten maar…’ Dan is het zo fijn dat die chirurg en die mamazuster zeggen van: “Kom alsjeblieft terug. Dan kunnen we alles monitoren, dan kunnen we kijken of alles in orde gaat. Ja, dat was geweldig. Ik heb scans gehad, ik heb onderzoeken gehad tijdens dat hele proces. Terwijl dat niet zo behoort te zijn, want het of het één of het ander. Ik was in de gelukkige omstandigheid dat ik dit mocht meemaken dat zij dus zeiden van: “alsjeblieft Elles, kom terug blijf komen.” En dat zou het allermooiste zijn, als we dat zouden kunnen realiseren. Dat alles hand in hand gaat, dat we naast elkaar staan dat we elkaar kunnen ondersteunen. Want dat was het bij mij, het was het echt een ondersteuning van beide kanten. Als dat zou kunnen.. Wow. De sky is the limit, alles is open dan!

Jeanet:

Superfijn dat die ervaring er ook is en dat er dus wel, misschien niet overal, mogelijkheden zijn. En dat is zo waardevol om inderdaad daarnaar te kijken en te blijven kijken. Als je nu kijkt of luistert en denkt: Ik wil dit ook: durf ook rond te vragen wat meer mogelijkheden zijn.

Elles:

Wat heel belangrijk is: Wij zijn geneigd alles maar aan te horen. Zeker als je in dat helingsproces zit, eigenlijk is er een soort gelatenheid die over je heen komt en laat je gebeuren wat er gebeuren gaat. Maar probeer je stem terug te vinden. Probeer te zorgen van: “Ho, ik voel dit en dit hoe zit dat? Ga vragen. En als je bedenkt van: ‘Die behandeling daar voel ik mij niet oké bij’, vraag dan. “Ik constateer dit en dat, is dat normaal? En zou het misschien niet beter zijn als ik iets anders probeer of zijn er andere mogelijkheden? Weet gewoon dat ieder mens uniek is, ieder mens heeft een andere aanpak nodig. Maar als jezelf niks vraagt, als jezelf je mond niet opendoet, kunnen ze het ook niet weten. Dus ik weet niet zo zeker of het een kwestie is van ‘niet willen’. Het zou ook best wel eens kunnen zijn dat ze niet gewend zijn aan mensen die vragen. Dus hou dat in je gedachten, als je iets voelt open je mond en vraag.

Jeanet:

Ja, benoem het. En wat zie jij gebeuren rondom de angst rondom kanker, zie jij bepaalde patronen ontstaan? Wat zijn dingen waar mensen bang voor zijn? Waarom richt jij je voornamelijk op ‘na’ kanker? Want je coacht ook wel tijdens het proces, maar toch ook voornamelijk ‘na’. Kan je daar meer over vertellen?

Elles:

Wat er eigenlijk gebeurt is dat mensen geen beslissingen in de toekomst durven te nemen. Maar het is zo dat de toekomst in feite de beslissing is, die je nu maakt. Het is heel belangrijk om in het nu, terwijl we leven, om daar beslissingen in te maken voor in de toekomst. Maar ze hebben een soort angst van ‘O, jee als het maar niet terug komt, als het maar niet uitkomt, ik voel allemaal signaaltjes in mijn lijf, ik begrijp dit niet.’ Dat maak ze enorm angstig, waardoor ze de angst die ze opgelopen hebben in het verleden, dus de constatering dat ze borstkanker hebben gehad of überhaupt kanker hebben gehad, dat dat weer een herhalingsproces is. Dus waarom richt ik mij op mensen die kanker hebben gehad. Puur omdat ze leren om nu te leven en als ze nu leven kunnen ze ook een toekomst opbouwen. Dat is eigenlijk het hele eiereten.

Jeanet:

Heel mooi. Op jouw site schrijf je ook heel mooi: ‘Je wilt je angst en je gedachtes die jou tegenhouden vertrouwen te hebben in je lichaam en je gezondheid, achter je laten. Je wilt weer blij en gelukkig zijn, maar hoe hard je dit ook probeert het lukt je niet om ze te verminderen of los te laten. Steeds blijven ze terugkomen en wanneer je geen actie hierin onderneemt zullen ze je altijd hinderen. Je bent dan wel is waar schoon, maar ‘echt leven’ is er niet meer bij. De angst dat het terug komt beheerst dan elke dag en elke situatie, dan heeft de kanker alsnog gewonnen.’ 

Vooral dat laatste stukje wat je daar benoemt; ‘dan heeft de kanker alsnog gewonnen’, vind ik een hele treffende. Want op het moment dat je constant met die angst naar de behandeling toe leeft of naar de check up blijf je gevangen in dat wat er in het verleden gebeurd is. Kun jij vertellen of misschien wat handvatten geven wat een goede stap is om meer grip te krijgen op je gedachten en gevoelens, om die angst te verminderen en het verleden wat meer in het verleden te laten?

Elles:

Ja, ik denk dat het heel belangrijk is om te weten hoe dat dan komt. Dat je elke keer weer terugkomt in dat verleden en dat stuk van angst, terwijl je dat absoluut niet wil. Dat heeft te maken met onze overlevingsstructuur. In ons lichaam zit een overlevingsmechanisme. Ik geef je een klein voorbeeld: Als klein kind staat er bijvoorbeeld een waterketel op het vuur en dan zegt je moeder: “Hey! Uitkijken heet”. Dan denk je als klein kind; ‘ja, dat zal wel’, maar je gaat het toch eens een keer uitproberen en wat doe je? Je legt je hand erop en je verbrand je hand want het is hartstikke warm. 

Op dat moment registreer je, jouw systeem, jouw hersenen als een soort software in je hersenen een herinnering van: O, ketel-vuur-au-hand wegtrekken-doet hartstikke veel pijn. Dat gebeurt in feite ook met een trauma. Bij het hebben van kanker ontstaat er een trauma. Dit trauma wordt, net als dat handje op die ketel, geregistreerd in je hersenen in een programmering. Dus elke keer wanneer je in een soort gelijke angstige situatie komt gaat die emotie, dat instinct aan de gang zonder dat je daar controle over hebt. Dan gaat dat ineens aan en daar heb je dus geen controle over. 

Op het moment dat je bedenkt dat ‘ja, nu is het klaar nu wil ik mijn angst aanpakken.’ Dan kan je dat doen met je hersenen en je bewustzijn, maar in dat onderbewustzijn zit nog altijd die programmering van; ‘Oh, dit wordt erg. Nou moet je angstig zijn, nu moet je vluchten, nu wordt het verschrikkelijk, nu heb je pijn, nu moet je alles wantrouwen, wees alert.’ Dat hele scala is geprogrammeerd in je onderbewustzijn. Dus je kan het wel doen met je hersenpan, met je wil opleggen om het onder controle te krijgen, maar dat mechanisme van dat onderbewust zijn, blijft nog bestaan. Dat is dus hetgeen dat je moet aanpakken. Je onderbewuste moet je aanpakken en daarna ga je het met je wil veranderen. Niet andersom, absoluut niet. 

Ja, dat is nogal iets om dat te doen. Je kan het wel zelf doen, maar voor jezelf heb je vaak van die blinde hoeken waar je niet in kan komen en adviseer ik toch wel een therapeut of een coach die jou daarin begeleid. Om juist dat onderbewuste wakker te maken zodat je het los kan laten. Maar stel nou dat je nog niet in die fase bent en je hebt zo’n angstmoment. Je hebt zo’n moment van ‘Oh, Nou gaat het gebeuren, dit wordt eng.’ Nou het enige wat je dan kan doen op dat moment wanneer je een angstig gevoel krijgt, is je richten op je ademhaling. Zorg dat je heel rustig in ademt en uit ademt en dan voel je de angst en de emoties al zakken. Dat is een hele makkelijke tool om op het moment wanneer je het nodig hebt om dat te veranderen.

Jeanet:

Is dat dan ook een mooi kompas wanneer je merkt ‘nu moet ik eigenlijk bewust me met mijn ademhaling zelf tot rust brengen’. Dat je dan in je hoofd kunt zien; hé, dat is gekoppeld aan een opvolgsessie of een knobbeltje dat je ergens voelt en dat je daarmee naar een therapeut of een coach moet of misschien hypnotherapie of EMDR. Je hebt allerlei soorten begeleiding of therapie natuurlijk, dat je daar specifiek mee heen gaat?

Elles:

Ja, absoluut. Die ademhaling is op het moment, dat je die paniek gaat voelen. Op het moment dat je die angst kan hebben. Dan is de volgende stap, wanneer de emotie en die angst al gezakt zijn, dan is het moment daar om je af te vragen ‘Waar komt dat nou vandaan? Hoe zit dat nou?’ En dat is al sowieso een fijn inzicht op dat moment en het is natuurlijk van belang om te gaan kijken om dat weg te halen. Dat is wel het moment dat je er mee aan de gang moet gaan, met een coach of een therapeut. Er zijn een heleboel mogelijkheden om te doen.

Jeanet:

En zie jij ook een patroon in gedrag ontstaan waardoor angst, vooral van onderbewustzijn meer plek nog krijgt in het leven? Denk aan niet meer het beoefenen van bepaalde hobby’s, slechter voor zichzelf zorgen want; ‘hé het komt toch vast terug’. Kun jij ingaan op hoe dit gedrag ontstaat ook al weten we dit is niet de beste keus die we kunnen maken, waarom we dan toch dat blijven doen op zo’n moment? 

Elles:

Ja, niet iedereen heeft dat. Afhankelijk van de persoon die je eigenlijk bent, wat voor karakter je hebt, hoe je bent opgevoed hoe je in elkaar zit. Je hebt 3 verschillende soorten types karakters. Er zijn mensen, ‘de doeners’. Daarnaast zijn er mensen die alleen maar zitten te denken en er zijn tot slot mensen die alleen maar voelen. Dat zijn 3 typerende karaktereigenschappen die de actie beïnvloeden. Ik ben bijvoorbeeld een gigantische voeler en toen ze kanker bij mij constateerde, dan ga ik echt op mijn billen zitten en dan ga ik echt bedenken; ‘Wat voel ik nou? Wat doe ik dan toch?’. En ik zal niet zo gauw sport gaan doen, terwijl eigenlijk naar buiten gaan en de frisse lucht en te genieten van de natuur een veel betere optie zou zijn voor mij, dan op de stoel zitten. Maar mijn natuur zegt van; zitten. Dus ik ga weinig sporten. 

Dat zag ik ook in die tijd dat ik met dat helingsproces bezig was. Ik deed dus eigenlijk helemaal niks. Het enige wat ik dus wel deed is mediteren bijvoorbeeld. Dat was dan mijn uitlaatklep. En stil zijn, bij wijze van spreken. Zoals een wandeling maken aan het strand en het liefst op een bankje zitten en dan gaan mijmeren. Dus ik kwam eigenlijk niet in actie terwijl dat wel belangrijk is. Ik sloeg door in mijn gedrag dus alles kwam in disbalans. Maar een ander die een doener is, die zal enorm veel gaan ondernemen. Die zal gaan sporten of het huis volledig schoonmaken, terwijl ze eigenlijk het tegenovergestelde zouden moeten gaan doen. Rustig aan dus, want in feite hebben ze teveel van datgene dat ze van nature hebben gedaan, dus moeten ze eigenlijk naar de andere kant. En dan hebben we de denkers die gaan niks anders dan denken, denken, denken…  En dat is juist niet het ding wat ze moeten doen ze moeten eigenlijk het tegenovergestelde doen van wat ze normaal doen. Dat is best wel heel moeilijk om dat exact uit te vogelen. Voor ieder persoon is dat anders dat is wel heel belangrijk.

Jeanet:

Ja, want dat vind ik wel interessant wat je benoemt. Vooral dat ‘doen’. Ik kan me heel goed indenken dat als je nieuwe handvatten ziet of je leest een boek dat je denkt ‘Hé, dat ga ik ook toepassen’. Dat het in begin ook kan komen vanuit daadwerkelijk je leefstijl verbeteren en daarin keuzes gaat maken. Maar dat dat gaandeweg ook kan omslaan in heel obsessief je ritme aanhouden, je dagelijkse indeling doen en daar en soort van angst mee ontwikkelen als je daar vanaf moet wijken.

Elles:

Ja, het is een soort dwangmatig gevoel. En dan ontstaat die angst weer. Die trigger in je onderbewustzijn die wordt weer aangestipt. En dan zit je weer in die angst terwijl je je eigenlijk in feite niet realiseert maar je doet het wel. 

Jeanet:

Dat is wel een hele belangrijke denk ik. Bewustzijn. Waar ben ik dan? Lijkt het op papier als het ware heel goed wat ik doe, maar dan zit daar eigenlijk een angst gedrevenheid achter waardoor je misschien geen dag alles helemaal los durft te laten.

Elles:

Exact.

Jeanet:

Die angst is eigenlijk veel breder dan wat je op het eerste oog denkt en überhaupt inschat wat het maar kan zijn. Je noemde net het woord trauma. En of dat nou is de diagnose of wat er ook is geweest, het is een trauma. Die verwerking daarvan, dat blijft een rouwproces met de daarbij behorende stappen. Nu gaf je net al een paar stappen om te ondernemen en ook wat we net bespraken: Kijken wat doe je van nature en misschien juist daar meer tegenin gaan. Zijn er nog meer stappen waarvan jij zegt; hé dat zijn hele goede stappen in het rouwproces en daarmee ook de angst wat meer aan te kunnen pakken te kunnen doorlopen en los te kunnen laten?

Elles:

Wat ik net al een even aanstipte is: Ga kijken waar die angst nou exact vandaan komt. Wat wil dat nou zeggen? Het is altijd heel belangrijk om de emotie die daar inzit, die met die angst gepaard gaat, om die te laten zijn. Stel bij wijze van spreken dat je die angst hebt en er ontstaat een huilbui, onderdruk dat dan niet maar laat het eruit komen. Op één of andere manier moet dat eruit komen, uit je lichaam. Je lichaam wil als je zoiets gaat onderdrukken zich nog wel eens vastzetten. Dat kan dan in eerste instantie zijn dat jij bijvoorbeeld in je hartstreek ontzettend veel pijn gaat voelen, schouders gaan pijn doen, je krijgt misschien maagkrampen. Dat kan allemaal gebeuren, maar dat is niet wat het daadwerkelijk moet zijn, dat zou je moeten onderzoeken. Dit is dus echt een voorbeeld van onderdrukking. 

Je emoties die moet je uit je lijf laten, onderdruk ze niet. Ook al heb je het gevoel dat je moet schreeuwen, moet bulderen of wat dan ook.. Doe dat dan ook! Daarna is het echt een belangrijke stap om te gaan kijken; Waar komt het vandaan, wat is de aanleiding geweest waarom ik ineens nu deze emotie voel? Of deze angst voel? Van daaruit kan je verder. Het is wel heel belangrijk dat eigenlijk jouw lijf jou een signaal geeft van: ‘Ho! Wacht even. Doe eens even wat aan die emotie! Want het is tijd om daar nu iets aan te doen!’. Doe er dan ook iets mee. 

Wij negeren ons lichaam zo ontzettend. We willen allemaal best wel een samenwerking met coaches, therapeuten en artsen en weet ik veel wat, maar start even bij jezelf start even om te kijken. Ga in verbinding met je lijf, ga kijken: wat zegt dat lijf nou. Vanuit daar ga je dan zoeken, wat dan heel belangrijk voor jezelf is om die stappen te nemen om daadwerkelijk een heling te krijgen.

Jeanet:

En als we dit eens betrekken op je omgeving, want je zei even heel kort in het begin dat jij die steun miste. Ik kan me goed indenken dat als je dat niet krijgt, om dat gevoel überhaupt te gaan volgen om er stil bij te staan. Stel jouw gevoel geeft aan: Hier wil ik wat mee gaan doen, maar je partner of je kinderen zeggen ‘doe normaal, dat slaat helemaal nergens op’, hoe kun je daar mee omgaan?

Elles:

Ja, dat is een hele mooie. Dat houdt eigenlijk in, standvastig geloven in jezelf. Daar gaat het om en dat is een moeilijke weg. Dat is echt gaan staan voor jezelf, je mond te durven openen. Wat er eigenlijk gebeurt is, je zit in een helingtraject waar in de meeste gevallen je eigenlijk per ongeluk terecht bent gekomen. Per ongeluk tussen aanhalingstekens en daardoor laat je het gebeuren. Het is heel moeilijk om tegen je omgeving in te gaan. Voor mij was het turning point, dat ik echt het gevoel ging krijgen dat mijn lijf begon te praten tegen mij. Ik voelde dat dit niet goed ging en als ik met de raad van anderen meeging, dat dat misschien best wel een aflopend verhaal kon zijn. Nou weet ik dat natuurlijk niet, want gelukkig is dat niet het geval geweest. Maar had ik het gevoel dat ik eigenlijk mijn doodsbrief ondertekende. Dus ik denk het enige advies is om standvastig te zijn in je beslissing. Goed naar je lichaam luisteren en eigenlijk een contract met jezelf en je lichaam aangaan en ondertekenen dat koste wat het kost: ik kies voor jou; lichaam. Wij zijn samen één. 

Dat zorgt ervoor, die beslissing en vastberadenheid, dat je tegen de omgeving in kan gaan. Dat zorgt ervoor dat je staande blijft en bij je eigen beslissing blijft. Het is niet makkelijk, het is echt niet makkelijk. Ik denk dat ik ook moet benoemen, zeker om het feit om aan te geven dat het moeilijk is om staande te blijven. Staande blijven in zo’n omgeving waar bijna geen support is. Waar ze eigenlijk niks anders kiezen dan voor de reguliere geneeskunde. Waar je dan echt als éénling de holistische kant uitgaat van de natuurgeneeskunde. Ik moet het echt zeggen, ik ben daardoor door te luisteren naar mijn lichaam en standvastig te zijn in mijn besluit, veel mensen kwijtgeraakt. Dat is niet fijn en weet je, ik wil dat jullie je realiseren dat dat wel een gevolg is, maar blijf geloven in jezelf. Blijf geloven in de signalen die je lichaam jou geeft, want dat is jouw leven. Dat is jouw behoud dat is de weg tot in het leven van nu en het omarmen van je toekomst, echt absoluut: Geloof in jezelf.

Jeanet:

Heel belangrijk! En als we daarop terugpakken, een iets andere zijtak. Stel: je bent al jarenlang klaar met behandelen. Maar de kanker komt toch weer terug en je gaat zo’n beetje op en af en er komt een punt in je behandeling dat de dokter tegen je zegt luister: Dit is het laatste wat je nog kunt doen of daarna moet je chemo. Ik ontving namelijk een mail van iemand en die zei: “Het kwam weer terug. Ik heb nu nog maar heel weinig opties, als dit niet meer werkt moet ik chemo en daar ben ik eigenlijk bang voor. Dat wil ik eigenlijk niet.” Dat maakt ook voor haar gevoel het einde. Een soort van inzicht. Daar komt natuurlijk ook heel veel angst bij kijken, die uiteindelijk ook is ontstaan van wat je eigenlijk al hebt meegemaakt. Maar ook de verhalen die verteld zijn vanuit artsen en vanuit de omgeving. Zou je daar ook nog op in kunnen gaan. Wat je zou kunnen doen om in ieder geval dat wat er nog mogelijk is, te omarmen en niet te leven vanuit; ‘O, dit is het allerlaatste wat ik nog kan doen het moet nu slagen want anders ben ik hopeloos verloren.’ 

Elles:

Wat er eigenlijk al gebeurd is dat die desbetreffende persoon al denkt dat het niet gaat. Ik heb al vele cliënten en mensen in mijn omgeving gezien met recessie. Ook al zijn ze in de laatste fase van de kanker en dat het al helemaal uitgezaaid is, dat de artsen echt gezegd hebben: Luister we geven je nog maar een half jaar of een paar maanden. Dat er nog altijd mogelijkheden zijn, maar dat is afhankelijk van je mindset, dat is afhankelijk van de wil tot leven. We hebben zo’n mooi helend effect, een helend systeem in ons lichaam dat als we die knop nou kunnen vinden. Als we al die knopjes en al die wegen met elkaar kunnen connecten en de juiste mensen op het pad weten te vinden, dan gaat het lukken, dan gaat het absoluut lukken. Het start bij deze mevrouw met haar mindset. Als zij bedenkt; ‘dit is mijn laatste strohalm.’ Ja weet je, waar zitten dan je gedachten? Vraag je jezelf dan af: zitten je gedachten bij het doodgaan, het overlijden of zitten je gedachten bij dit helingsproces. Aan jou de vraag.

Jeanet:

Een hele belangrijke inderdaad. Wat stuur je en wat voed je? Van daaruit ook meer vanuit je hoofd, maar van daaruit ook weer je acties in wat je wel en niet doet. Luisteren naar je lijf.

Elles:

Ja, maar daarin nog even een aanvulling. Niet alleen komt het bewustzijn of onbewust zijn, de wil of de mindset kijken, ook het spirituele komt kijken. Het is niet; dit is het. Weet je, er zijn zoveel aspecten die met elkaar verbonden zijn en daar moet zij echt een balans in weten te vinden. Deze mevrouw zou moeten kijken naar: Hoe zit het met mijn immuunsysteem, hoe zit het met mijn voeding, hoe zit het met mijn omgeving, hoe zit het met mijn mindset, hoe zit het spiritueel? Er zijn zoveel aspecten die meespelen.

Nog heel even spiritueel erop in te gaan; je kan nog zo goed alles, bijvoorbeeld processen en alles, goed doen, en zelfs als het niet jouw weg is om beter te worden weet je, dan ga je alsnog nog. Maar wat dan wel het belangrijkste is, is dat je wel connectie hebt gehad met alles. Dat je wel alles uit het leven hebt gehaald en als het je tijd is, is het je tijd. Maar weet dan dat je over kan gaan met blijheid en voldoening. Die wilde ik wel eventjes aanvullen, want die is wel heel belangrijk. We kunnen zoveel doen, maar als dat laatste, de spiritualiteit iets anders met je voor heeft dan..

Jeanet:

Ja, een hele belangrijke aanvulling. Als we hem samenvatten en kijken naar de stappen om nu te zetten, om die angst meer los te gaan laten en het verleden niet constant mee te nemen in het nu. Je kan nog een laatste ding toevoegen, wat zou jij dan zeggen tegen de kijkers, lezers en luisteraars?

Elles:

Nou in ieder geval zorgen dat op het moment dat de angst naar boven komt, om daar controle over te krijgen. Want als je dat niet doet, dan blijf je in de angst zitten en blijf je eigenlijk het verleden elke keer oprakelen. Daar willen we natuurlijk niet naartoe, dus probeer die weg te halen. Probeer een soort helikopterview te gaan krijgen, bekijk: wat is hier nou aan de hand? Die is heel belangrijk. Dat kan je doen door ademhaling. Er is nog een tool die heel fijn is om te doen. Dat is gaan kloppen op je borstbeen. Daar zit een accupunctuurpunt van wantrouwen en angst en nog allemaal toestanden. Dat is een hele mooie en je staat niet voor gek als je dat doet want weet je, hoe vaak doe je dit niet oeh …(legt hand op het borstbeen.) Dat kan je dan heel even vlug doen en dan gelijk met de ademhaling dan zal je merken dat je systeem gewoon in balans komt en van daaruit kan je gaan kijken naar hoe of wat. Wat is eigenlijk de eerste stap.

Misschien is het een idee, ik heb op mijn website: www.angstvrijnakanker.nl , heb ik een e-book.  Download die. Dat zijn 7 stappen voor vermindering van de angst en dat werkt op je mindset. Die is heel fijn, om daar je gedachten een beetje onder controle te krijgen. Waardoor je ook die angst weg krijgt en dan zit er nog een mogelijkheid. Je kan een krachtscan doen en een krachtscan moet je eigenlijk een beetje zien als een intake. Dat is een gratis coachsessie die je kan aanvragen en die kunnen we via zoom doen of telefonisch waarin je in ieder geval een klein beetje aandacht krijgt. Normaal is dat 1 op 1, maar tijdens Covid-19 even niet. Tijdens zo’n sessie kijk ik waar ik je kan helpen om kleine tools te geven, waardoor je de angst een beetje kan verminderen. En dan heb ik natuurlijk een coaching traject. Maar het is heel belangrijk om een goed gevoel bij elkaar te hebben, dus die krachtscan is heel fijn want daardoor kunnen we elkaar een klein beetje leren kennen voordat we een coaching sessie en/of een traject aangaan.

Jeanet:

Ook al heb je maar het kleinste idee van: ‘Ik wil wat met die angst of ik wil kijken zit er nog onbewust angst in de weg’. Vraag het vooral aan. Ik zal de links ook allemaal onder het artikel plaatsen. Als je maar een beetje denkt: Dit kan helpen. Vraag het aan, want ook hierin is het weer: Durf die hulp te omarmen die er is. Ontdek gewoon alle wegen die er zijn. Je gaf al aan dat ze het E-book gewoon direct vinden op de website. Eigenlijk wijst het zich vanaf daar vanzelf denk ik ook om met jou in contact te komen. (www.angstvrijnakanker.nl

Elles:

Ja absoluut.

Jeanet:

Super! Heel waardevol dit ook essentieel, want we kunnen alles doen wat we willen. We kunnen bedenken op voedingsvlak en op mindset vlak, er zit zoveel meer in ons onder dat bewustzijn. Dus ik denk dat we daar een heel mooi begin hebben gemaakt en de verdieping is altijd 1-op-1 natuurlijk het beste, dat is altijd goed om te gaan doen.
Elles dan wil ik jou ontzettend bedanken heel waardevol en wie weet tot in de toekomst want je hebt volgens mij nog heel veel dingen om te delen met de mensen. Dus wie weet gaan we er een keer een vervolg aan geven.

Elles:

Als we echt in contact komen met onszelf gaan is er zoveel, zoveel te doen. Wij kunnen zoveel en daar staan we echt niet bij stil: Leer jezelf kennen! Dat is het allerbelangrijkste en vanuit dat zal je zien dat er zoveel deuren opengaan, dat is echt geweldig.

Jeanet:

Mooi, daarmee sluiten we hem af. Dankjewel en tot de volgende!

Kanker Holistisch Aanpakken en doen wat in je eigen macht ligt

Om het maximale te doen in het aanpakken van kanker. En alles te doen dat je kunt om holistische kankeraanpak toe te passen. Is Answer to Cancer een perfecte vervolgstap voor je. 

In de training Answer to Cancer doorloop je 5 heel praktische en concrete modules. Waarin we stilstaan bij de 5 pijlers van GOAkanker.nl. Voeding, Immuunsysteem, Mindset, Spiritualiteit en Leiderschap.

In Answer to Cancer krijg je zeer concete acties, zodat je iedere les afsluit met een heldere ‘to do’. Alle acties die je kunt uitvoeren zijn heel eenvoudig in je leven in te bouwen. Praktische handvatten die weinig tot geen extra tijd kosten maar wel je proces ondersteunen.

Wanneer je kanker holistisch wilt aanpakken wil je niet alleen via regulier alle behandelingen aangrijpen. Ook wil je het lichaam zo gezond en fit mogelijk houden. Niet alleen doorloop je daarmee alles dat er op je afkomt makkelijker. Ook werken regulieren behandelingen wanneer je enkele concrete leefstijl optimalisaties doorvoert.

Omdat ieder lijf anders is en iedere situatie een eigen plan nodig heeft, krijg je handvatten en uitleg. Zodat je ontdekt wat voor jou goede keuzes zijn om te maken.

In Answer to Cancer maken we alles zeer concreet, heel begrijpelijk en vooral heel toepasbaar. Er komt al genoeg op je af dus we willen zorgen dat je alles dat binnen je eigen macht ligt, eenvoudig en snel toe te passen is. Zonder teveel gedoe.

Via de afbeelding kom je bij de informatie terecht en kun je ontdekken wat Answer to Cancer voor je gaat betekenen.

 

Over de schrijver
Jeanet is eigenaar van Lifestyle of Business en GOAkanker.nl Sinds de kanker diagnose van haar moeder in 2018 zet zij zich in om de bewustwording rond holistische kankeraanpak in NL te vergroten. Gedurende 2020 is ze in gesprek met investeerders en andere ondernemers om de offline locaties die ze binnen GOAkanker wil opzetten, te realiseren. Ook zal zij, samen met het team van GOAkanker, online het grootste en meest complete holistische kanker educatie platform bouwen. Via onder andere artikelen, interviews en social media maar ook via haar netwerken, zet ze zich iedere dag in om de kanker educatie in NL compleet te maken.
Reactie plaatsen